- Η σιωπή για όσα πόνεσαν
Το τραύμα δεν δυναμώνει μόνο από αυτό που έγινε.
Δυναμώνει κι από αυτό που δεν ειπώθηκε ποτέ.
Από τα:
- «Μην κάνεις έτσι»
- «Ξέχνα το»
- «Προχώρα»
- Οι άνθρωποι που μοιάζουν με την πληγή
Πολλές φορές το τραύμα μάς τραβά σε οικείους πόνους.
Σε βλέμματα, συμπεριφορές και σχέσεις που θυμίζουν εκεί που κάποτε πληγωθήκαμε.
- Η συνεχής αυτοκατηγορία
Το τραύμα λατρεύει τις φράσεις:
- «Εγώ φταίω.»
- «Εγώ είμαι υπερβολικός.»
- «Κάτι λάθος έχει η ψυχή μου.»
- Η αποσύνδεση από τον εαυτό
Όταν δεν ακούμε το σώμα μας.
Όταν πιέζουμε τον εαυτό μας να αντέχει συνέχεια.
Όταν λειτουργούμε μηχανικά για να μην νιώσουμε.
- Η ψεύτικη δύναμη
Το «Δεν έχω ανάγκη κανέναν».
Το «Είμαι καλά», ενώ μέσα γίνεται πόλεμος.
Το τραύμα επιβιώνει όταν φοράμε πανοπλία αντί για αλήθεια.
Το τραύμα δεν ζητά να σε καταστρέψει.
Ζητά να ακουστεί εκεί που κάποτε έμεινε μόνο του.
