Υπάρχει μια κούραση που δεν φαίνεται.
Δεν αφήνει σημάδια στο πρόσωπο, μα φωλιάζει αθόρυβα μέσα στην ψυχή.
Είναι εκείνη η κόπωση που έρχεται όταν προσπαθείς πολύ, όταν κρατάς τα πάντα όρθια, όταν χαμογελάς ενώ μέσα σου δεν έχεις πια δύναμη.
Δεν ξεκουράζεται με έναν ύπνο, ούτε φεύγει με έναν καφέ.
Είναι το βάρος από τις σκέψεις που δεν ειπώθηκαν, τις ευθύνες που δεν μοιράστηκαν, τους φόβους που έμαθες να καταπίνεις σιωπηλά.
Η ψυχική κούραση δεν ζητά πολλά.
Μόνο μια στιγμή ειλικρίνειας.
Ένα μικρό «σταμάτα».
Μια αγκαλιά, μια αναγνώριση…
Ένα νοιάξιμο, ενδιαφέρον..!!
Γιατί δεν είμαστε φτιαγμένοι να είμαστε δυνατοί συνέχεια.
Είμαστε άνθρωποι που αξίζουμε ανάσα, μια παύση, ηρεμία και φροντίδα.
Κι ίσως, αυτή τη φορά, να επιτρέψεις στον εαυτό σου να ξεκουραστεί…
Όχι μόνο στο σώμα, αλλά και στην ψυχή.