Η κρίση πανικού δεν είναι “τρέλα”
Δεν είναι αδυναμία.
Και σίγουρα δεν σημαίνει ότι χάνεις τον έλεγχο του μυαλού σου.
Είναι ένας οργανισμός που έχει μάθει να ζει σε κατάσταση συναγερμού.
Ξαφνικά:
- η καρδιά χτυπά δυνατά,
- η αναπνοή αλλάζει,
- το σώμα παγώνει ή τρέμει,
- το μυαλό γεμίζει καταστροφικές σκέψεις:
«Θα πεθάνω.»
«Θα τρελαθώ.»
«Κάτι πολύ κακό συμβαίνει.»
Κι όμως, πολλές φορές δεν υπάρχει πραγματικός κίνδυνος εκείνη τη στιγμή.
Υπάρχει όμως ένας εσωτερικός κίνδυνος που το σώμα κουβαλά καιρό.
Τι είναι στην πραγματικότητα η κρίση πανικού;
Η κρίση πανικού είναι η έκρηξη ενός συστήματος που έχει πιεστεί υπερβολικά.
Το σώμα ενεργοποιεί τον μηχανισμό επιβίωσης σαν να απειλείσαι, ακόμα κι αν κάθεσαι στον καναπέ σου ή περπατάς στον δρόμο.
Είναι σαν ο εγκέφαλος να πατά συναγερμό χωρίς φωτιά.
Γιατί συμβαίνει αυτό;
1. Καταπιεσμένα συναισθήματα
Άνθρωποι που κρατούν μέσα τους φόβο, θυμό, θλίψη ή πίεση για πολύ καιρό συχνά φτάνουν σε ένα σημείο όπου το σώμα “μιλά” αντί για εκείνους.
Το σώμα λέει αυτά που η ψυχή δεν άντεξε να εκφράσει.
2. Χρόνιο άγχος
Όταν ζεις για μήνες ή χρόνια σε ένταση, ο οργανισμός κουράζεται.
Ο εγκέφαλος μαθαίνει να βρίσκεται συνεχώς σε επιφυλακή.
Και κάποια στιγμή ενεργοποιεί κρίση πανικού ακόμη και σε μικρά ερεθίσματα.
3. Τραυματικές εμπειρίες
Ένα τραύμα δεν χρειάζεται πάντα να είναι κάτι ακραίο.
Μπορεί να είναι:
- συνεχής απόρριψη,
- φόβος στην παιδική ηλικία,
- έλλειψη ασφάλειας,
- συναισθηματική εγκατάλειψη,
- υπερβολική κριτική,
- μια σχέση που σε έκανε να ζεις σε φόβο.
Το σώμα θυμάται ακόμη κι όταν το μυαλό προσπαθεί να ξεχάσει.
4. Φόβος του ίδιου του φόβου
Μετά την πρώτη κρίση, πολλοί άνθρωποι αρχίζουν να φοβούνται μήπως ξανασυμβεί.
Και τότε δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος:
- παρατηρώ το σώμα μου,
- τρομάζω με ένα σύμπτωμα,
- αγχώνομαι,
- το σώμα αντιδρά περισσότερο,
- έρχεται η κρίση.
Τι χρειάζεται να θυμάσαι
Η κρίση πανικού, όσο τρομακτική κι αν είναι, συνήθως δεν είναι επικίνδυνη.
Είναι ένα υπερφορτωμένο νευρικό σύστημα.
Δεν σημαίνει ότι είσαι αδύναμος.
Συχνά σημαίνει ότι άντεξες περισσότερα απ’ όσα μπορούσες για πολύ καιρό.
Και τώρα τι;
Η λύση δεν είναι να πολεμάς το σώμα σου.
Η λύση είναι να αρχίσεις να το ακούς.
Να δεις:
- τι σε πιέζει,
- τι καταπίνεις,
- πού φοβάσαι να βάλεις όρια,
- πόσο καιρό ζεις σε επιβίωση αντί για ζωή.
Γιατί πολλές φορές η κρίση πανικού δεν είναι το πρόβλημα.
Είναι το καμπανάκι ότι κάτι μέσα σου ζητά βοήθεια εδώ και καιρό.
